Winterwandeling 2026年冬季自助餐和冬季徒步活动

Winterwandeling 2026
Na alle sneeuw en ijzel van de afgelopen dagen was het er qua weer een prima dagje voor: de jaarlijkse winterwandeling van de Rietvogels en de Kartrekkers. Dat was ook goed te merken aan de opkomst. Er liepen wel 40 tot 50 mensen mee, onder leiding van Henk van den Brink, gids van Nationaal Park Drentsche Aa en voormalig redacteur van hun magazine Doorstroom, en Jolijn Meier, boswachter publiek van Staatbosbeheer, sinds 1 november de opvolger van de ons wel bekende Kees van Son.

Ubbink bos
De eerste stop was het Ubbink bos. Jolijn gaf daar een uitvoerig exposé over de ontstaansgeschiedenis van het bos met een bewust gekozen variatie aan verschillende boomsoorten. Die variatie maakt het bos weerbaarder tegen ziekten en natuurgeweld en levert ook verschillende, goed te vermarkten houtsoorten op. Het is nog steeds een productiebos waarin het gericht kappen van bomen, andere bomen weer ruimte en licht biedt om door te groeien. Jolijn noemde dat ‘bosontwikkeling aansturen met licht’. Overigens groeit er jaarlijks meer houtmassa bij dan er uitgekapt wordt.

Gasterse Holt
Door het bos en langs de Zuides bereikten we een heel ander bos: het Gasterse Holt. Dit is een eeuwenoud bos, in de moerassige laagvlakte van een zijstroompje van het Gasterse Diep, dat al sinds de middeleeuwen door mensen gebruikt is als ‘geriefsbos’. Hier ’oogste’ men stammetjes voor huizen en afrasteringen en het maken van gereedschap. Door het voorkomen van potklei, dat tot op de dag van vandaag voor een heel bijzondere vegetatie zorgt, werd hier ook de grondstof gewonnen voor het verharden van de deel in boerderijen en ook het bakken van aardewerk.

De zuides
De weg terug naar het Dorpshuis voerde over de es. Henk schetste hoe hier in Gasteren, evenals in alle andere esdorpen, de es gebruikt werd voor akkerbouw. De arme zandgrond werd verrijkt met schapenmast uit de potstallen en plaggen van de heide. De opvatting dat de es hierdoor z’n bolle vorm kreeg trok hij in twijfel. Het is eerder zo dat mensen op zoek naar een plaats om zich te vestigen en te gaan boeren, een hoger gelegen plek zochten die in de buurt lag van een waterstroom. Die leverde niet alleen water maar ook groenland in het beekdal voor het weiden van vee en hooi voor de wintermaanden. Al met al was hier geen woord Chinees bij, terwijl daar wel behoefte aan ging ontstaan. De aftocht naar het Dorpshuis duurde dan ook niet lang.

今年冬天，Kartrekkers 和 Rietvogels 的美食體驗截然不同——他們選擇了中式風味。往年，他們主要享用荷蘭馬鈴薯泥，搭配羽衣甘藍、菊苣和四季豆等各種配料；而今年，他們則選擇了亞洲風味的米飯和麵條，搭配……嗯，究竟是什麼呢？舉幾個例子（非全部）：烤豬肉、冬蔭功、咕嚕肉、大排檔、仁當牛肉，當然還有羅漢坡。當然，這些菜餚也有素食版本。蝦片？當然有。迷你春捲、沙嗲雞？絕對少不了！甜點？當然有！和維也納甜點很像。盡情享用吧！之後，在一番社交之後，一百一十位參與者興高采烈地離開了 De Gasterije 餐廳。
Voor de lezers die de Chinese taal niet machtig zijn klik hier voor de vertaling.

Met dank aan Pauline Hellema voor een groot deel van de foto’s.