Winterwandeling 2026年冬季自助餐和冬季徒步活动

Winterwandeling 2026
Na alle sneeuw en ijzel van de afgelopen dagen was het er qua weer een prima dagje voor: de jaarlijkse winterwandeling van de Rietvogels en de Kartrekkers. Dat was ook goed te merken aan de opkomst. Er liepen wel 40 tot 50 mensen mee, onder leiding van Henk van den Brink, gids van Nationaal Park Drentsche Aa en voormalig redacteur van hun magazine Doorstroom, en Jolijn Meier, boswachter publiek van Staatbosbeheer, sinds 1 november de opvolger van de ons wel bekende Kees van Son.

Ubbink bos
De eerste stop was het Ubbink bos. Jolijn gaf daar een uitvoerig exposé over de ontstaansgeschiedenis van het bos met een bewust gekozen variatie aan verschillende boomsoorten. Die variatie maakt het bos weerbaarder tegen ziekten en natuurgeweld en levert ook verschillende, goed te vermarkten houtsoorten op. Het is nog steeds een productiebos waarin het gericht kappen van bomen, andere bomen weer ruimte en licht biedt om door te groeien. Jolijn noemde dat ‘bosontwikkeling aansturen met licht’. Overigens groeit er jaarlijks meer houtmassa bij dan er uitgekapt wordt.

Gasterse Holt
Door het bos en langs de Zuides bereikten we een heel ander bos: het Gasterse Holt. Dit is een eeuwenoud bos, in de moerassige laagvlakte van een zijstroompje van het Gasterse Diep, dat al sinds de middeleeuwen door mensen gebruikt is als ‘geriefsbos’. Hier ’oogste’ men stammetjes voor huizen en afrasteringen en het maken van gereedschap. Door het voorkomen van potklei, dat tot op de dag van vandaag voor een heel bijzondere vegetatie zorgt, werd hier ook de grondstof gewonnen voor het verharden van de deel in boerderijen en ook het bakken van aardewerk.

De zuides
De weg terug naar het Dorpshuis voerde over de es. Henk schetste hoe hier in Gasteren, evenals in alle andere esdorpen, de es gebruikt werd voor akkerbouw. De arme zandgrond werd verrijkt met schapenmast uit de potstallen en plaggen van de heide. De opvatting dat de es hierdoor z’n bolle vorm kreeg trok hij in twijfel. Het is eerder zo dat mensen op zoek naar een plaats om zich te vestigen en te gaan boeren, een hoger gelegen plek zochten die in de buurt lag van een waterstroom. Die leverde niet alleen water maar ook groenland in het beekdal voor het weiden van vee en hooi voor de wintermaanden. Al met al was hier geen woord Chinees bij, terwijl daar wel behoefte aan ging ontstaan. De aftocht naar het Dorpshuis duurde dan ook niet lang.

今年冬天，徒步爱好者和徒步者们在食物方面采取了不同的方式——中式风味。往年主要是荷兰土豆泥，配上羽衣甘蓝、菊苣和香肠等各种配料，而今年则是炒饭和炒面，配菜嘛……嗯，是什么呢？
举几个例子（并非全部）：烤猪肉、冬阴功、咕噜肉、大排档、仁当牛肉，当然还有罗汉坡。当然，这些菜肴也有素食版本。虾片？当然有。迷你春卷、沙爹鸡？绝对有！还有甜点？当然有！和维也纳甜点很像。尽情享用吧！之后——以及一番社交之后——一百一十位参与者兴高采烈地离开了德加斯特里耶。Voor de lezers die de Chinese taal niet machtig zijn klik hier voor de vertaling.

Met dank aan Pauline Hellema voor een groot deel van de foto’s.