Sierra Leone in de Huiskamer
Op woensdag 4 maart waren Jos en Rik Woltman en Anna Mulder, de vriendin van Rik, te gast in de Huiskamer om een presentatie te geven over hun vrijwilligerswerk in Sierra Leone in de zomer van 2025.
Er was veel belangstelling, want we waren met een groep van 25 mensen. Voorafgaand aan hun reis hadden Anna, Rik en Jos een actie opgezet, het plantjesproject, om sponsorgeld in te zamelen. Vele Gastenaren hadden plantjes bij hen gekocht. Leuk om nu hun verhalen en ervaringen te horen.
Anna, Rik en Jos gingen met de organisatie World Servants naar Sierra Leone om daar mee te helpen aan de bouw van een nieuwe basisschool in Kawansor, omdat de oude op instorten stond. Ze waren met zo’n 27 vrijwilligers.
We zagen mooie foto’s van de aankomst van hun groep: ze werden verwelkomd door de plaatselijke bevolking in prachtige kleurrijke kleren. Ze zongen en dansten voor de vrijwilligers. Het was een warm welkom.
Anna, Rik en Jos vertelden om beurten over hun belevenissen. Voor hun huisvesting was er een oude school in een naburig dorp ingericht. Het toilet was een gat in een betonnen vloer met wat zeilen eromheen. Ook al was het winter in Sierra Leone in juli, het beton kon behoorlijk heet worden in de loop van de dag. Water moest uit een stroompje gehaald worden met emmers en dan gezuiverd worden voor ze het konden drinken. De lokale bevolking hoeft het water daar niet te zuiveren; hun maag-darmsysteem is eraan gewend.
Toen ze aankwamen in Kawansor, was de fundering voor de nieuwe school inmiddels aangebracht. Zij hielpen mee met het bouwen en dat was allemaal handwerk. Er kwamen geen machines aan te pas. Het water werd in emmers uit de stroom gehaald en dan gemengd met zand en cement. Dit werd in mallen gegoten en zo werden stenen en betonnen balken gevormd, die dan moesten drogen en vervolgens op elkaar gemetseld worden. De ijzeren staven voor de bewapening werden ook met de hand gemaakt. Anna, Rik en Jos hebben heel wat staaldraden geknipt en met elkaar verbonden. Om licht binnen te laten (er is geen elektriciteit) werden in sommige stenen uitsparingen gemaakt door een paar ronde buizen in de mal te plaatsen, waardoor er ronde gaten ontstonden en er licht kon binnenkomen. Het was zwaar lichamelijk werk. In de middag organiseerden zij vaak activiteiten voor de kinderen van het dorp, bijvoorbeeld voetbal, waar alle kinderen dol op waren. Geen nette voetbalvelden zoals we hier gewend zijn, maar een veld met allerlei struiken en planten, gaten en hobbels; als het geregend had was het een modderveld. Ook leerden ze de kinderen Engelse liedjes. De kinderen spreken één van de drie lokale talen en meestal geen Engels, maar met handen en voeten kun je ook goed communiceren. De ouderen spreken soms nog wel Engels, omdat Sierra Leone vroeger een Engelse kolonie was.
Anna vertelde dat ze goed samenwerkten met de plaatselijke bevolking, waardoor die een grote betrokkenheid had bij de school, ook na het vertrek van de vrijwilligers.
We waren onder de indruk van het werk dat Anna, Rik en Jos daar hadden gedaan met de groep. De school was in principe af en zag er heel goed uit. Ze vertelden dat ze nog regelmatig een update krijgen over de stand van zaken rond de school. Ze lieten ons nog de laatste foto’s en een video zien. Het gebouw was inmiddels geschilderd en in gebruik genomen. De kinderen hebben nog geen schoolbanken, maar zitten op stenen, waar een plank op ligt. Ze zijn bezig om geld op te halen voor echte schoolbanken. Voor de video zongen de kinderen een liedje dat ze van de vrijwilligers hadden geleerd.
Na afloop van hun enthousiaste presentatie kregen ze een mand met lekkere biertjes aangeboden.
Het was een zeer geslaagde ochtend.
De volgende Huiskamerbijeenkomst is op woensdag 18 maart. Dan bezoeken we het Cuby+Blizzards museum in Grolloo. Vertrek vanaf de Gasterije om 9.30 uur.
